วันนี้เราเสร็จไปอีกหนึ่งเรื่องแล้วนะ

คืนนี้ที่นอนไม่หลับและตื่นมาตอน ตี 4:00 เพื่อมานั่งทำงาน ทำระบบ ERP ให้พนักงาน

แต่เพราะเมื่อคืนแทบไม่ได้นอน และเพราะในที่สุด ระบบสต๊อกที่ผมค่อยๆ ทำมาหลายสัปดาห์ก็ใช้งานจริงที่บริษัทได้แล้ว

ตอนนี้ทั้งคลังสินค้าสำเร็จรูป (FG) และคลังวัตถุดิบ รับของเข้า เบิกไปผลิต คืนเข้าคลัง แล้วก็ดูยอดคงเหลือแต่ละล็อตได้ในที่เดียว ใครบันทึกอะไรไว้ตอนไหนก็ย้อนดูได้หมด ไม่ต้องไล่เปิดกระดาษหลายแผ่นเหมือนเมื่อก่อน
แต่ผมไม่สามารถโชว์ข้อมูลทั้งหมดให้ดูได้เพราะมันเป็นความลับของบริษัท

ถ้าเล่าแบบภาษาโปรแกรม มันก็คือตารางกับตัวเลขชุดหนึ่ง
แต่ถ้าเล่าแบบภาษาผม มันคือคืนที่นั่งแก้จุดเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีก คือกาแฟที่เย็นชืดเพราะลืมดื่ม คือเสียงตัวเองที่บอกว่า "อีกนิดเดียว" อยู่หลายสิบรอบ

ขอบคุณคำดูถูก

อยากพูดประโยคนี้แบบจริงใจครับ

เคยมีคำพูดบางคำที่ทำให้รู้สึกตัวเล็กลง ประมาณว่า "คงทำไม่ได้หรอก" ผมไม่ได้เก็บคำพูดพวกนั้นไว้โกรธ แต่เก็บไว้เป็นแรงผลัก ถ้าวันนั้นไม่มีใครพูดแบบนั้น ผมอาจไม่ลุกขึ้นมาเรียนสิ่งที่ไม่เคยรู้ ไม่นั่งลองผิดลองถูกทีละนิด จนมาถึงวันนี้

เพื่อตัวเอง และเพื่อลูก

ทุกครั้งที่เหนื่อยจนอยากปิดจอ ผมนึกถึงหน้าลูก

ผมไม่ได้อยากให้ลูกจำว่าพ่อเก่ง แค่อยากให้ลูกเห็นว่าพ่อไม่ยอมแพ้ ถ้าวันหนึ่งลูกเจอใครสักคนบอกว่า "หนูทำไม่ได้หรอก" ก็หวังว่าลูกจะนึกถึงพ่อ แล้วยิ้มออกมาได้

ยังไม่ใช่เส้นชัย

ระบบนี้ยังต้องปรับอีกเยอะ และยังมีอีกหลายเรื่องรออยู่ แต่วันนี้ขออนุญาตตัวเองพักหายใจสักแป๊บ แล้วบอกตัวเองเบาๆ ว่า

วันนี้เราเสร็จไปอีก 1 เรื่องแล้วนะ ถึงแม้จะแทบไม่ได้นอนก็ตาม

ใครที่กำลังเหนื่อยกับเรื่องของตัวเองอยู่ ค่อย ๆ ไปนะครับ ทีละเรื่อง เดี๋ยวก็ถึง….

DREAM IT. BUILD IT. PROVE IT.